Tijger Geen gehuil meer nu je de kop erbij neerlegt alsof het een last is die je te lang moest dragen. Je went aan het idee dat je jezelf niet langer moet beschermen tegen klauwen. Alles neemt zijn tijd, ook dat. De grote kat staat aan de deur te miauwen. Ze brult niet meer. De truc is haar ontgaan om onopgemerkt naar binnen te glippen. Voortaan blijft ze buiten. Je hebt haar tam gemaakt, tot ze pootjes begon te geven. ‘Zelfs luisteren kent zijn grenzen’ denk je. Jij weet wel beter. Een beest blijft een beest. Niet dat je haar over het hoofd wil aaien. Ze blaast naar jou en naar de buren, maar ze weet wie de baas is, wie voortaan aan het langste eind trekt. Je hebt het huis heropgebouwd met zijn eigen stenen. Je hebt het voegsel bewaard tot wanneer het weer gestut moet worden. Wat helpt, moet je koesteren als een duur goed. Je perst je lippen niet langer op elkaar. ‘Hier mag i...