ankeverleysen

  ©️ Anke Verleysen 

"Mevrouw, ik wil u graag zeggen dat u een heel erg mooie hond heeft." "Dank u meneer, dat is vriendelijk. Toegegeven: hij deed al zijn best vandaag." Odie. Fluffy knuffelbeer, troostgever, koerier van koestermomenten, compagnon de route, pootjeskameraad, vasthouder, schattigaard, blijmaker, verbinder, vrolijke allemansvriend, eenvoud verspreider.  Als er iemand me mag leren vloeken, mag jij het zijn. De ene blaf te veel, je poten op de deur en het beroven van slaaptijd bedekken we even met de mantel der liefde.  Vandaag liet je me lachen:

  Klaproos (v1) Wat als jij je vingers  voor je gezicht houdt, de zon een lesje leert maar amper ruimte laat om tot je kern te komen? Je wil tussen de spleten door naar de wereld lachen maar weet niet langer hoe. Ze hebben je nooit geleerd hoe bloemen hun geur behouden. Je denkt dat het veilig is als je je duimen in je uitlopers duwt, maar er speelt geen muziek. Je wil je eigen melodie maken,  als  een mantra  blijven  'dag' zeggen  tot het avond wordt. Je zou een aangedreven stuiterbal kunnen zijn die zacht en vast tegen de schenen  van het leven aanschopt,  m aar je hebt geen voeten en uren tellen helpt niet langer: de tijd tikt er niet sneller door. Je pupillen willen wennen  aan het licht, verengen zich tot staarten.  Ze denken dat er katten aan hangen die -eens in het nauw gedreven- schichtig om zich heen slaan zonder klauwen. Wat zou een klaproos doen als ze vergeet om uit te klappen, zichzelf steeds weer omhult en rilt: 'Zie ...

Zij: "Zullen we schilderen, mama?" Andere zij: "Wanneer?" Zij: "Nu?" Andere zij: "Nu." Zij: "Wat zullen we maken?" Andere zij: "Daar moeten we niet  al te veel over willen nadenken."  Contrastkleur 1: palm (Zita) 'That's my dad.' De overtocht.  (Anke) Hagelslagwereld (experiment, Silas: je giet hagelslag op je doek. Je trekt er lijnen omheen en je creëert je eigen, nieuwe reliëfwereld.) Ingeslikt (Anke) Regenboogmeisje (Zita) De betere spiegel, voor Zita (Anke) In het hoofd (Anke) Contrastkleuren 2 en 3: ster en hartjes (Zita)

  Hij:  "Entschuldigung. Woont de heer Caesar hier?" Zij: "Bent u van Duitsland afkomstig? Leest u het bord zonder nut? Hier zouden wij moeten wonen. In levende lijve bedoel ik dan, in dode lijve zou belachelijk zijn en in ons hoofd wonen we vaak elders. Houdt u van feitelijkheden of van fictie?" Hij: "Van Duitsland? Wat bent u vooringenomen. Op basis van één woord duwt u mij het Duitse hokje in. Wat bedoelt u met "wij"? Wij als in u en de heer Caesar? Of wei van weiland waarop geiten grazen? Bitte, vertel het mij. Ik hou vooral van frictie." Zij: "Alle Romeinen nog aan toe. Ik zeg u dat hij hier niet woonde, woont of zal wonen. Niet vroeger, niet nu en ook niet straks. Mijn zinsconstructie klopt trouwens niet maar dit zou een gesproken dialoog kunnen zijn en niemand is perfect. U bent vermoedelijk toch een Duitser. Niemand woont hier ook niet, trouwens." Hij: "U gebruikt veel negaties." Zij: "Dat komt omdat ik nogal nega...

Druilerige mensen dagen op (v1) We zullen de dag van vandaag niet langer dusdanig noemen als hij bijna alles uit elkaar laat vallen. We noemen hem weerstand, chaos en gebrek. We zetten ons verstand op nul om de dingen aan te kunnen daar waar we zelf uit staan  en uit meer dan getallen bestaan. We doen ons best om hem bij elkaar te houden, te gaan liggen voor hij valt, zodat hij vergeet te breken  niet enkel omdat we willen voorkomen maar vooral omdat we het scherven rapen moe zijn. We lopen onszelf voorbij daar waar de dag de grenzen aan de startlinie legde. We staren het ijle in omdat we hopen dat er alsnog een eindmeet zal verschijnen, we willen juichen als een loper over datum. We willen dat de dag genade kent, en mededogen maar hij heeft geen ogen. We kneden hem eerst tot mens die hij niet is en weigeren hem vervolgens aan te spreken met zijn naam. Dat hoort niet voor een mens, noch voor een dag. De troost die we in gedachten hebben, krijgt geen vorm: de dag weigert te hui...

  @ Koksijde 

  Saboteur Een psychologe vroeg mij een tijd terug om een teken van kracht van binnen of buiten mezelf te symboliseren aan de hand van iets kleins. Het moest iets zijn dat ik steeds bij me kan dragen. Ik dacht aan een vlieg. Ik kocht een hanger. Ik doe wel vaker vreemde dingen. Vraag me niet naar het waarom. Ik verkoop mijn metaforen duur. Ik heb recht op minstens één afwijking (aanvulling: per dag). Hoewel ik u op deze gelukte dag toch een beetje inkijk wil geven: vliegen vliegen. Ze zijn er voor je het weet en kunnen van overal komen. Met hun ingebouwde GPS kennen ze zelfs de weg in het wilde Westen. Ze zien realiteiten vanuit de lucht, weten perfect waar ze hun pootjes kunnen warmen. Zo hebben ze dus steeds een streepje voor. Ze zoemen zachter en zijn minder vervelend dan muggen. Ze zuigen geen bloed. Ze zitten niet te wachten tot je in je remslaap begint te woelen en zo een stukje bil ontbloot waaraan ze zich kunnen laven. Het zijn geen uitgehongerde, bloeddorstige monsters. ...