Pogingen

 






Zonder denken, oliepastel 


Reorganisatie bureau.
"Praat-, poëzie- en creëerplekje" 
en Odie.


"Dat hij niet in de zetel mag," zeg ik hem.
"Maar ik kijk zo graag naar buiten," zegt hij mij.


Spaanse herinnering 


Poolse herinnering 


Tekening door Lies Van Gasse


Speelgoed 😉



Wolkenklimmer


'Sylvia', werk van Lies Van Gasse


Uittesten, oliepastel


Zien, oliepastel


Zita aan het werk


Beeldjes, boetseer- en sneldroogklei
Teamwork met Zita

De lippen door Zita














Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Elfjes

Afbeelding
  Kookpot pruttelt hard zijn stem harder het is nooit lekker genoeg   Muren gillen hard handen over oren het horen knettert luid na   Slapen doet het meer dan ooit nu het niet langer davert   hier woonden wij tot we besloten dat het genoeg was daar   Jij vroeg me of ik altijd van je zou houden: illusie   Dat wil licht niet meer dragen vraagt niet langer om jou   Anke Verleysen
Meer lezen

poëtisch kortverhaal

Afbeelding
  Het donkergrijs van de muren komt op hem af. De stilte vertaalt zich in honderden schreeuwen. Hoevelen zijn hem vooraf gegaan? Hoe vaak poogden ze alles neer te halen nog voor ze zelf terug op hun benen konden staan? Bescherming biedt geen soelaas. Het is een drogreden waarmee je volgestopt wordt tot je het zwijgen verleert. Geen proppen in monden, geen fixaties, maar pillen die het liefst nog langs je aderen stromen. ‘Rustig worden, mijnheer.’ Wat is huilen zonder armen? Hij is een dier zonder pels, een schietschijf waar geen kogel langskomt omdat de lijnen van zijn huid te doorzichtig zijn en te veel verraden waar het hart getroffen kan worden. Er is glas in de rechterbovenhoek waarlangs wolken voorbijkomen. Het zorgt voor een streepje zonlicht in een kamer die angst laat regeren.   Een wereld die ooit anders is geweest, maar nu haast onbereikbaar lijkt. Hoe kan hij alles dichterbij halen? Hij sluit de ogen, nog niet voorgoed. In zijn hoofd is meer mogelijk. Worden hier ...
Meer lezen

Aanloop - gedicht

Afbeelding
  Aanloop   Het kwettert en het schettert tot het zijn pluimen aan schors verliest en teder een metgezel binnen haalt aan de rand van een tak.   Daar wil hij blijven, denkt hij tot de seizoenen weer zachter worden, zijn veren weer kleur krijgen en de boom weer een dak vormt waarop hij dons voor jongen kan dragen.   Het is in de aanloop naar de lente dat de mooiste nesten gebouwd worden.   Anke Verleysen
Meer lezen