Uitvinder

 

Apeldoorn, 2018 AV

Uitvinder (v1)

 

Ik heb het aan de wind gevraagd

of ik je voortijdig op mocht bergen.

Er raasde geen trein voorbij

en in het antwoord dat ik zelf verzon,

vond ik niemand terug.

 

Ik boog het hoofd voor bladeren die vielen,

knikte om de kou uit mijn lijf te houden.

Waar zullen wij anders dan hier,

op deze bank, los van dit land, onze voeten volgen,

luchtcirkels maken met onze benen.

 

We waren neergezetenen.

Ik zei dat ik nieuwe woorden maakte

om ons extra bestaansrecht te geven,

als adem die je aan de laatste zucht toevoegt,

omdat ik herinnerd wil worden

als de vrouw die restjes verzamelde.


Anke Verleysen, 2021



Reacties

Populaire posts van deze blog

Elfjes

poëtisch kortverhaal

Aanloop - gedicht