Lijn: gedicht
Lijn
Mag ik niet
langer
bij jouw lijf
blijven?
De dagen zijn
anders
nu ik je lijn
niet meer hoor.
Men zegt mij
dat een platte curve
je dood maakt
maar er is meer
dan de stilte
in je onzichtbaarheid.
Je bestaat uit
meer dan slagen.
Het is lang
geleden
dat we over
liefde in hartlijnen spraken.
Mijn hoofd
weet niet meer hoe het moet
om dichter bij
je kern te komen.
Mijn oor heeft
je borst opgegeven,
maar mijn
vingers tikken je na.
-----------------------------
Grenslijn
Waar begint en eindigt
jouw lijn, waar loop je niet langer
uit in een hartslag die de jouwe niet is?
Waar zoek je hem in bonzen
die door je hoofd dreunen en
alle kamers in je hart bevolken?
Waar dein je mee op een cadans
die je als plaat voorgoed
in herhaling wil horen?
Waar leg jij de grens tussen
opnieuw één en al oor willen zijn
en de lijn niet langer willen volgen?
Waar trek jij de stekker uit?
Waar is het genoeg geweest?
Waar stop jij het tellen?
Hier houden je vingers
voortaan halt.
Gedichten Anke Verleysen

Reacties
Een reactie posten