Reddingsboei “Het is oké om het leven even los te laten en met de golven mee te deinen, zelfs als je een ongelezen boodschap in een fles zou zijn. Je hoeft niet steeds meteen aan te meren.” “Ik wil de zee vasthouden.” “Waarom zou je de zee willen grijpen, als ze je sowieso ontglipt? De zee hoeft geen betoog. Het is om haar eindeloosheid dat ik van haar hou: haar komen en gaan en de kleuren die ze dagelijks te voorschijn tovert als de zon in haar onder gaat. Ze zwijgt nooit en toch weet ze de stilte te bewaren.” “Ik wil wat mooi is opnieuw leren zien en toch vrees ik haar omdat ze me niet langer koud laat.” “Raakt ze je daar waar je niet wil dat ze komt, jouw einder voorbij? Je wil het duister voorkomen maar je vergeet dat de zee niet steeds zo donker is als ze lijkt. Het is eb. Je hoeft niet bang te zijn voor stroming. Laat je dragen.” Ik staar mezelf voorbij. Ze legt haar hand daar waar ze altijd mooi zal zijn, zoekt de zon en laat zich kussen. Wat doet ze da...
