ankeverleysen

 "Gardez-vous de comprendre." (J. Lacan) Werk van vroeger en nu.  Probeersels. Diverse technieken.  Maanman, doek op hout, verf, spatten. Spatten De vrouw die vlekken verzamelde, houtskool. Het kind dat kind wou blijven, houtskool. Afgevlakt naakt, houtskool. Pijnlijke zaak, brush pen. Uit schors bestaan, brush pen. My cup of tea ( gedicht bij de vrouw die vlekken verzamelde) Het zit tussen je takken, houtskool. Modern sprookje, houtskool. Ik wil liever uit uw hand eten, houtskool. Vijf voor twaalf, stift. Zij, houtskool. Ons kent ons, stift, houtskool.  

  Boekhandel (mijmering) Ik neem een schrijfboek uit het rek. Hij zegt: “Ze zijn mooi, die covers.” Ik zeg: “Er moet al poëzie in zitten vooraleer je het eerste woord noteert anders nodigt het niet uit tot meer. Je moet de smaak al te pakken hebben nog voor de smaak werd toegevoegd. De inhoud is belangrijk. Het proces en de omkadering zijn dat minstens evenzeer. Het is de toestand van zijn die er toe doet. De zintuigen die op scherp staan en tegelijkertijd alles uitsluiten. Een gedicht, daar denk je beter niet te veel over na. Dat schrijft zichzelf. Mocht het een hond zijn, hij zou zichzelf uitlaten en hij zou zorgen voor wind onderweg want weerstand is nodig om verder te komen. Vechten tegen de bierkaai, zou hij doen. Hij zou vloeken telkens hij zichzelf herhaalt. Hij zou zoeken naar andere manieren van lopen. Als hij wandelt, zou hij zo gefocust zijn op de weg waardoor het doel, de eindbestemming zichzelf zou oplossen. Hij zou de vogels horen zingen. Scherper en helderder misschi...

  ©️ Anke Verleysen 

"Mevrouw, ik wil u graag zeggen dat u een heel erg mooie hond heeft." "Dank u meneer, dat is vriendelijk. Toegegeven: hij deed al zijn best vandaag." Odie. Fluffy knuffelbeer, troostgever, koerier van koestermomenten, compagnon de route, pootjeskameraad, vasthouder, schattigaard, blijmaker, verbinder, vrolijke allemansvriend, eenvoud verspreider.  Als er iemand me mag leren vloeken, mag jij het zijn. De ene blaf te veel, je poten op de deur en het beroven van slaaptijd bedekken we even met de mantel der liefde.  Vandaag liet je me lachen:

  Klaproos (v1) Wat als jij je vingers  voor je gezicht houdt, de zon een lesje leert maar amper ruimte laat om tot je kern te komen? Je wil tussen de spleten door naar de wereld lachen maar weet niet langer hoe. Ze hebben je nooit geleerd hoe bloemen hun geur behouden. Je denkt dat het veilig is als je je duimen in je uitlopers duwt, maar er speelt geen muziek. Je wil je eigen melodie maken,  als  een mantra  blijven  'dag' zeggen  tot het avond wordt. Je zou een aangedreven stuiterbal kunnen zijn die zacht en vast tegen de schenen  van het leven aanschopt,  m aar je hebt geen voeten en uren tellen helpt niet langer: de tijd tikt er niet sneller door. Je pupillen willen wennen  aan het licht, verengen zich tot staarten.  Ze denken dat er katten aan hangen die -eens in het nauw gedreven- schichtig om zich heen slaan zonder klauwen. Wat zou een klaproos doen als ze vergeet om uit te klappen, zichzelf steeds weer omhult en rilt: 'Zie ...

Zij: "Zullen we schilderen, mama?" Andere zij: "Wanneer?" Zij: "Nu?" Andere zij: "Nu." Zij: "Wat zullen we maken?" Andere zij: "Daar moeten we niet  al te veel over willen nadenken."  Contrastkleur 1: palm (Zita) 'That's my dad.' De overtocht.  (Anke) Hagelslagwereld (experiment, Silas: je giet hagelslag op je doek. Je trekt er lijnen omheen en je creëert je eigen, nieuwe reliëfwereld.) Ingeslikt (Anke) Regenboogmeisje (Zita) De betere spiegel, voor Zita (Anke) In het hoofd (Anke) Contrastkleuren 2 en 3: ster en hartjes (Zita)

  Hij:  "Entschuldigung. Woont de heer Caesar hier?" Zij: "Bent u van Duitsland afkomstig? Leest u het bord zonder nut? Hier zouden wij moeten wonen. In levende lijve bedoel ik dan, in dode lijve zou belachelijk zijn en in ons hoofd wonen we vaak elders. Houdt u van feitelijkheden of van fictie?" Hij: "Van Duitsland? Wat bent u vooringenomen. Op basis van één woord duwt u mij het Duitse hokje in. Wat bedoelt u met "wij"? Wij als in u en de heer Caesar? Of wei van weiland waarop geiten grazen? Bitte, vertel het mij. Ik hou vooral van frictie." Zij: "Alle Romeinen nog aan toe. Ik zeg u dat hij hier niet woonde, woont of zal wonen. Niet vroeger, niet nu en ook niet straks. Mijn zinsconstructie klopt trouwens niet maar dit zou een gesproken dialoog kunnen zijn en niemand is perfect. U bent vermoedelijk toch een Duitser. Niemand woont hier ook niet, trouwens." Hij: "U gebruikt veel negaties." Zij: "Dat komt omdat ik nogal nega...